سيدة القصر
تللك ايامى احاكيها
علها يوما تحاكينى
اغيب والبشمس بلا رفق تودعنى
تاخذ الياس منى ومن الاوهام تعطينى
ويعود قمرى
ينشر الاحلام فى رأسى ويحيينى
وأرسم الليل شمسا تغازلنى
وبين احضانك السمراء مأوى فتحمينى
واسير وحدى بين احلامى اغنى
أباهى الحب والاحلام فى ليلى تباهينى
وأغمض فى عيناى ضعفى
وأنسى ان قدرى لا زال فى عيناك يكوينى
خلوة البال بلا عشق تبالى
والعشق يملأنى وبالاحزان يشجيينى
خلوة البال بلا سهد تعانى
والسهد بالى ولوعة الاشواق تسقينى
خلوة البال انت بلا هوى
يضحك الليل سهدك والنهار فى ليلى يباكينى
لازلت ابنى فى عيناك قصرى
وزلزالك الجبار بلا رفق يعادينى
فأظل أرسم فى الهوى من خيالك لوحتى
وأظل أرسم فى عيناك تكوينى
فليس عشقى لجارية وعبد
بل كان عشقى لمن فى القصر تاوينى
فنعم تمسين فى الاحلام فارستى
ولا تبقين فى الايام علما فى يقينى
من كلمات : مصطفى رمضان
ليست هناك تعليقات:
إرسال تعليق