أنا فى الحقيقة والخيال واقف مكانى
ومتاهة الخوف والقلق مستنيانى
ضايع مع نوبه غرق ومعذبانى
بصرخ على القلب اللى نبضه كان خيالى
عايش وحيد والوقت ليه واقف عشانى
توب العذاب شابك خيوطه فوق كيانى
عديت على بر الأمان وسألته ليه يغدر زمانى
جاوب وقال الليل حزين والغدارين باعوا المعانى
كتبوا تاريخهم فى القلوب صفحاته بين ظالم وجانى
ليست هناك تعليقات:
إرسال تعليق